In hoeverre is al het Chinese kopieergeweld nu een bedreiging voor de Nederlandse glastuinbouw?
In de basis is het heel simpel. Nederland beschikt over een dermate hoog kennisniveau, dat Chinese kopie’s altijd van lagere kwaliteit zullen zijn. Dit is overigens een beeld dat in de meeste delen van de wereld geldt: wil je een glastuinbouwproduct van absolute topkwaliteit produceren, dan moet dit gedaan worden in samenwerking met, of onder leiding van, Hollandse mensen. In China is dit niet anders. Echter lagere kosten gaat samen met lagere kwaliteit. En dan wordt het interessant.
Mooi voorbeeld: Als ik voor 2,50 een computer headset kan kopen van een onbekend Chinees merk, en voor een Philips headset 25 euro betaal, kan ik 10 Chinese headsets verslijten voordat ik even duur uit ben als met de Philips headset. Qua inrichting van een kas werkt het op dezelfde manier. Het is een afweging tussen Nederlandse topkwaliteit voor de hoogste prijs, of Chinese kwaliteit voor de laagste prijs, maar dan ben je ook niet verzekerd van een goed product met dito houdbaarheid. En hierbij komt nog een nieuwe factor kijken, namelijk de factor ‘hoofdpijn’. Is die kostenbesparing door Chinese producten te gebruiken het wel waard, afgezet tegen de extra tijd en energie die het kost qua vervanging en onderhoud?
Een ander voorbeeld van een Nederlandse rozenkweker in China. Die had een paar van zijn nieuwe rassen geplaatst in de tentoonstellingsruimte op de bloemenveiling van Kunming. Blijkbaar waren er een paar Chinezen dusdanig in geïnteresseerd, dat ze er hebben ingebroken, het glas kapotgeslagen en de rozen hebben meegenomen voor vermeerdering. Wanneer een bedrijf kapitalen investeert in veredeling van nieuwe gewassen, is dit uiteraard niet goed te praten. Echter mochten de Chinese varianten van deze rassen binnenkort aangeboden gaan worden, dan zullen ze altijd van mindere kwaliteit zijn.
Wat je in China ook ziet is een combinatie van bovenstaande. Dat bijvoorbeeld Nederlandse kassenbouwers Hollandse kassen in China laten produceren en bouwen. Of Nederlandse kwekers/veredelaars die het omdraaien: Nederland blijft de basis voor veredeling van nieuwe soorten, welke in China in productie worden genomen en worden vermeerderd.
Laatst een interessante presentatie bijgewoond van een Chinese professor in Shanghai. Die meende een nieuwe teeltmanier te hebben ontdekt voor groentegewassen in potten. Hij had het zelfs laten patenteren bij de Chinese overheid. Een patent is in China overigens wel wat waard, in tegenstelling tot het kwekersrecht. Het idee was dat je onder in de kweekpot een kleinere pot omgekeerd neerzet. Onderin blijft dan een laag drainwater staan, dat te plant bij behoefte kan consumeren. Echter op de vraag over de gevolgen van de EC en pH waarden van dat opgehoopte drainwater op de groei van de plant kon geen helder antwoord gegeven worden. En van het gegeven voorbeeld van de oogst van komkommers met dit systeem (68 kg/m2 oogst in 13 maanden), zullen weinig Nederlandse tuinders warm of koud worden.
En over innovatie gesproken. Een zeer beproefde methode onder de Nederlandse gemeenschap in China om zonder procedures plantmateriaal China uit te krijgen, is de teddybeer methode. Deze methode behoeft verder geen uitleg denk ik zo.
InnovAsia? Concludeer zelf maar…
Popularity: 12%
