Bijna de gehele wereld is bekend met de Chinese kopieer cultuur. In de Chinese steden zijn er hele straten waar dezelfde producten verkocht worden. De Chinezen zijn over het algemeen weinig origineel en creatief, maar des te productiever. Een Chinese ondernemer wil volgens het boek ‘Bij de Chinees’ van Bettine Vriezekoop binnen een jaar zijn investering terugverdiend hebben en berekent daarom geen afschrijvingen door in zijn kostprijs. Dit is één van de redenen dat Chinese producten zo ontzettend goedkoop kunnen worden aangeboden. Waar in Nederland vaak ondernomen wordt op basis van onderscheidend vermogen, wordt hier meer geconcurreerd op basis van kosten.
In de Chinese sierteelt zie je hetzelfde beeld. In de tuinbouwgebieden en op bloemenmarkten tref je overal hetzelfde assortiment. De markt is traditioneel opgebouwd uit een beperkt aantal soorten. Verdient mijn buurman geld met het kweken van Lelie’s? Als ik die lelie’s dan ook ga telen, maar dan iets goedkoper, moet ik er ook wel wat aan kunnen overhouden! Belangstelling voor nieuw materiaal is er wel, echter die komen slechts mondjesmaat beschikbaar omdat de uitvinders (veredelaars) ervan niet staan te trappelen de Chinese markt te betreden.
D.U.S. staat voor Distinctnes Uniformity and Stability. Het is een programma van het UPOV (de internationale unie voor bescherming van nieuwe bloemen en planten rassen) om het kwekersrecht in te voeren. Waar andere landen de testrapporten gewoon uit Nederland overnemen, is dit juist iets dat de Chinezen niet kopiëren. Hoewel China een WTO overeenkomst over het kwekersrecht heeft ondertekend, heeft het gekozen voor de versie van 1989. Hierin is vermeerdering voor lokaal gebruik(dus binnen de Chinese landsgrenzen) min of meer toegestaan.
Er zijn in China momenteel veertien D.U.S. stations, waarvan er 1 in de zuidelijke ‘bloemenprovincie’ Yunnan staat. In een D.U.S. station kan een kweker een variëteit laten testen om hem vervolgens te laten registreren. Dit hele proces kan hier wel anderhalf jaar in beslag nemen. Er zijn echter een paar bijkomende problemen. Zo kan het klimaat in de stations niet goed worden geregeld, waardoor de rassen niet onder optimale omstandigheden getest kunnen worden. Ander bijkomend probleem is dat Rozen onder het ministerie van bos en natuurbeheer vallen, terwijl alle andere bloemen en planten onder het ministerie van landbouw vallen.
Registratie is één ding, maar naleving van het kwekersrecht is een tweede. Controle is er vrijwel niet en dus gaan de – vaak westerse bedrijven – zelf maar opzoek naar illegale kopieën. Dit is bijzonder lastig te organiseren, omdat je te maken hebt met een markt van tienduizenden kleinere kwekertjes.
Volgens een Nederlandse kweker, actief in China, is het naïef wanneer Nederlandse veredelaars denken hun soorten buiten de Chinese landsgrenzen te kunnen houden. Volgens hem komen Chinezen die soorten gewoon ‘ophalen’ in Nederland, bijvoorbeeld door partijen in te kopen op de veiling. Vervolgens gaat het hier een lab in en wordt het met duizenden stuks tegelijk vermeerderd.
Popularity: 6%
