De hoofdstad van de zuid Chinese provincie Yunnan. Gelegen op een hoogte van ongeveer 1900 meter, ook wel de stad van de eeuwige lente genoemd. En lente, dat is het hier. Overdag een heerlijk zonnetje en 20 graden, ’s avonds en ’s nachts koelt het behoorlijk af tot ongeveer de helft. In China hebben huizen gebouwd beneden de Gele rivier standaard geen centrale verwarming, dus het kan ook in huis wat koel zijn. Maar het einde van de winter is in zicht, dus het weer zal alleen maar mooier worden. Yunnan is hét bloemenproductie gebied van China (34.000ha in 2008!) en is daarmee goed voor meer dan de helft van de totale snijbloemenproductie van het land. Door de unieke ligging op hoogte en de daarmee gepaard gaande klimaatverschillen, kunnen in deze regio een zeer uitgebreid assortiment bloemen en planten geteeld worden.
Tsja, en ook in Kunming barst het van de mensen. 5 miljoen schijnen het er hier te zijn en volgens de planning is dit aantal in 2020 verdubbeld tot 10 miljoen! De gebouwen zijn ietsje minder hoog, maar nog steeds is het een mega stad! Pas sprak ik een Nederlandse stedenbouwkundig ingenieur, die hier al 10 jaar woont en werkt. Hij vertelde dat het zelfs voor hem niet te bevatten was wat hier allemaal gebeurt en met wat voor snelheid! Ik vraag me weleens af wat die oude Chineesjes die je vaak tegenkomt er wel niet van moeten denken. Die hebben de tijd van Mao nog meegemaakt en het kan niet anders dan dat die het idee hebben in een tijdmachine gestapt te zijn.
Intussen heb ik hier een fiets gekocht, dus ’s ochtends op de fiets naar het werk, een kantoor gelegen in het noorden van de stad. In Nederland ga je fietsen voor een frisse neus en omdat het gezond is, hier is het wel anders! Met gevaar voor eigen leven manoeuvreren we door het verkeer en het is vooral ’s ochtends 20 minuten lang smog happen. Op de weg terug fietsen we parallel aan de rivier die de stad van noord naar west doorkuist en zijn het ontelbaar veel muggen waar je last van hebt. Misschien toch maar eens een mondkapje overwegen, dat veel mensen hier op hebben? Elke avond gaan we ergens wat eten, dat is goedkoper en makkelijker als dat je het zelf gaat maken. De keren dat ik met mes en vork heb gegeten, zijn nog op 1 hand te tellen, de stokjes gaan me steeds beter af. Het Chinese eten smaakt goed, is gezond en afwisselend. De lokale specialiteit in Kunming is ‘across the bridge noodles’ en smaakt ook heerlijk. Een kom noodle soep met stukjes krab, zeewier, rundvlees en verschillende soorten kruiden. En natuurlijk de Peking eend is prima te doen.
Ik woon nu in een appartement van het bedrijf, samen met Jelle en een Chinese assistente genaamd Fanjin. Het appartement ligt vrij centraal. Simpel gezegd naast de dierentuin in de computerwijk en wij wonen dan weer in de printer reparatiestraat. Dat is typisch Chinees dat iedereen hetzelfde doet als anderen (de in Europa welbekende kopieercultuur). Daar worden de Chinezen volgens mij voor opgeleidt. We wonen op de vijfde etage en er is geen lift aanwezig, dus in combinatie met de wat ijlere lucht door de hoogte ben je telkens bek af als je boven komt. Dit komt absoluut (nog) niet door de slechte conditie, want ik sport hier geregeld.
Het meest bizarre wat ik tot nu toe meegemaakt heb, naast alle vreemde gerechten die je voorgeschoteld krijgt, zijn 2 lichte aardschokken. Je hoort of leest er verder nergens iets over. Dit kan twee dingen betekenen. Één, de Chinese censuur politie (hier later nog wel meer over), of twee, het was een lokale beving (bvb omdat ze onder je een metrolijn aanleggen). Hoe dan ook, scarry is het wel!
De afgelopen weken heb ik een snelcursus Chinese hortibusiness gehad hier. Veel mensen gesproken, vooral de Nederlanders die hier zitten. Over het algemeen vrij jonge mensen, die het allemaal goed doen. Ik heb echt veel respect als ik sommigen vloeiend Chinees hoor praten. Want wat een taal is het! Verder wat bedrijven bezocht, o.a. van Anthura en vd. Bos Flowerbulbs. Ben ook bij het NABSO geweest, Netherlands Agricultural Business Support Office.
Hier gaan we ons langzaam aan opmaken voor Chinees Nieuwjaar (lees: 14 februari, de grootste volksverhuizing op aarde, als honderden miljoenen Chinezen afreizen naar hun home town). Van meerdere bronnen heb ik gehoord dat je dan moet blijven zitten waar je zit, of héél ver weg moet gaan, omdat het een gekkenhuis gaat worden.
Alles gaat hier dus crescendo! Ik heb het super naar m’n zin en ben lekker en goed bezig. Ik weet me ook steeds beter alleen te redden, want dat is soms niet gemakkelijk als niets in het Engels gaat. Maar met een beetje creativiteit en een Engels sprekende assistent komen we een heel eind. Komende zondag vlieg ik naar Shanghai, om daar de boel te verkennen. Woensdagavond vlieg ik weer terug, om een dag later door te reizen naar Xishuangbanna. Dit ligt zuidelijk tegen Laos aan en heeft dus een meer tropisch klimaat. De bedoeling is om terug naar Kunming over land te gaan, zodat we het gebied goed kunnen verkennen. Misschien pakken we nog een stuk van Vietnam mee, anders komt dat wellicht later. We zullen zien…
Popularity: 6%
